Umudun Bittigi Yeri Göstersene

Yeni doğan cocuklarına ”Umut” ismini veren ailelerin psikolojisini anlamak cok zor olmasa gerek. Elbette cıkmazda iken bir süre sizin için umudun bitti andır ve o an aslında umuda başlangıc anıdır. Eminim bir çogunuz Kuyuya düşen eşek öyküsünü okumuşunuzdur. Kısaca bahsedeyim; Otlanan eşek bir şekilde eski kuyuya düşüyor ve avazı cıktıgı kadar feryat içinde bagırıyor.  Eşegin sahibi o sesin geldigi yöne dogru ilerliyor ve bi bakıyor eşek kuyunun içine düşmüş. Ne yapsam ne etsem diye düşünüyorbi çagre bulamıyor eşegin orada yara bere halinede acıyor. Köye dönüyor ve durumu köy ahalisine anlatıyor, işi ğücü olmayan ahalide kuyunun yanına gelerek eşşege şöyle bi bakıyorlar. Ne düşündülerse yetersiz kalıyor en azından biz bu kuyuyu kapatalım başkada kimse düşmesin eşekte burda böyle öleçek artık diyorlar. Küreklerle başlıyolar eşegin üzerine kumlar atmaya ve her kürekten gelen kumu eşek silkinerek aşagıya fırlatıyor ve hır fırlatılan kumun üstüne basarak biraz daha yukarıya cıkıyo. Bir süre sonra artık eşek atılan kumlar sayesinde tekrar o kısıtlı özgürlük dünyasına kavuşuyor. Eşşek için umutsuzluğunun bitti yerde ”umut” başladı.

Herşeyi sonsuzluk ötesinde düşünüldügünde ne kadar boş geldigini göreceksiniz. 5 dakika gözlerinizi kapatıp sizin en cok sinirlendiginiz ana konsantre olun ve o anı tekrar yaşayın. Ondan sonra o anda yapmadıklarınız için bir kaç dakika kendinize kızdıktan sonra şu an en cok deger verdiginiz bir eşyanın kıyamette son bulacagını param parca olacagını tarihi eserlerin, evlerin, paha biçilemez mücevherlerin, ve o hayallerinizi süsleyen arabalar hepsinin yok olacagını düşünün. Şu kurulmuş oyun dünyası sizin en kızgın oldugunuz anda ne kadar cabuk kendini gösteriyor demi evet eğer hayattan zevk alıp kendi nefsinizi güçlendirirseniz, nefis size gerçek olan tek şeyi özenle unutturacaktır. Bunun için ne yapılabilir;
Birincisi: Nefis ile savaş yapmanız gerekiyor. Nefis ile olan savaştan zevk alınması gereken bir olay. Mesela; Evde oturuyosunuz ve havada biraz sıcak nefis size sizin için pencereyi acmanızı istiyor, tabi gidip pencereyi acıyosunuz. Bir süre sonra sizin su ihtiyacı oldugunu söylüyor ve hemen gidip bir bardak su içiyosunuz. Arkasından veya bir süre sonra sana diyo ki dışarısı ne güzel biraz gez hemen gidip geziosun ve sonra sana boş ver bugun yapılacak işleri yarın halledersin. Sende tabi ilk başta koyamadıgın otoritenin cezasını en son cekiosun.
İkincisi: Nefsin varlıgını kabul edip nefis ile dalga gecmek gerek savaş için nefsi zayıflatmalı insan. Mesela nefsi eğitmek adına kaç kişi oruclu iken lokantaya gidip yemek yiyenleri izledi? Bunu yapmalıyım ve yapmalısınız.

Üç kağıtçı nefsimiz eğer egitilmediyse zor anlarda sıvışmak kaçmak ve umutsuzlugu kabul edip umut için senin cabalamanı istemeyecektir. Dünya’nın içi boş oyuncak olması aslında hiç birşey için umutsuz bir güne merhaba dememizi anlamlı kılmıyacaktır. En mantıklı haraket umutsuz bir gün olmadıgını kavramak olur. Bir şeyler için umutsuzluk yapılacak karamsarlıga düşüncel ve acı cekilcek iseki bu senin umutsuzluk dedigin olay degildir. Eğer acı cekecek bir olay, bir  ağıt nedeni arıyosan bu sanırım ”Senin Cenaze Namazın” olması gerekir. İlla umutsuzluk peşindeysen sana açı cekmek zevk veriyosa sana al acı, ki bu benim için degil hatta bir özgürlük anıdır. Kendi Cenazen için Ağıt. Bir çok insan kendi sevdigi insanların et parcasından ayrılıp özgürlüge kavuşmasından dolayı ağıtkar bir yapıda olup, o ağıt dönemlerinde halk ile ilişkilerini kesme seviyesine getirirler. Ölümün kendilerine uzak oldugunu sanıp umutsuzlugun penceresinde kıvranırlar. Ama umut denilen şeyi aslında umutsuzluk var etmiştir. Eğer ki o cenaze için gözyaşı dökmek istiyosan dök ama gercek ağıtını yapacaksan kendi cenazen için yap.

Bana umudun bittiği yeri gösterin bende size umudun başladıgı yeri göstereyim. Umudu var eden umutsuzluktur. Umutsuzluk denen somut kavram aslında yoktur. Hepsi bunların birer oyun, bu oyunun devamı için yapılmış insanların oyalanması için birer gereksiz şey yıgını. Asla umutsuzluk oyununa kapılmamanız temennisiyle…