Son dönemlerde aşk ve sevgi üzerine çok sık bir şeyler yazdığımın farkındayım. Düşünce sistemimde ki karmaşık durum fazlasıyla can sıkıcı bir seviyede ve bu durumun bu şekilde daha fazla ilerlemesini arzulamıyorum. Artık yavaş yavaş iş moduna girerek çalışmaları hızlandırmanın da gerektiğinin farkındayım. Girmeden önce son aklımda ki konu “Aşkta Kaynak Yapmak” üzerine geliştirmiş olduğum teorileri paylaşayım istedim.

Turizmde ara ara bazı konularda kullandığımız “Kaynak Yapmak” kavramını aşk üzerine düşünürken bir konuyla harmanladım. Daha önce mutlaka ilgili kavramı benden önce düşünen ve üzerinde bir çalışma yapan vardır.

Aşk. Bazen insanlar kendilerini dahi şaşırtacak seviyede sevebilir ve bu onlar için gerçek aşk olduğu düşüncesine kapılabilirler. İnsanlar yaşarlar ve geçen süreçte aşkları tutku, bağımlılık ve sevgi ile birleşir sonunda alışkanlık yığınları arasında kaybolur. Kavuşulan aşk kendi özünde genel olarak kavram değişikliğine uğrayıp format değiştirecektir. Turizmle ilgili çalışmalar arasında bu konuları düşünmem ne kadar saçma gibi duruyor. İnsanlar genel olarak severler, kavuşurlar ve ayrılırlar. Ayrılıklar sıkıntılıdır ve özünde insanlar ayrılık acısını yaşamayı da severler. Bazı insanların ayrılık acısı yaşamaya bağımlı olduğunu düşünürüm.

Ayrılık acısı yaşaması sırasında insanlar “X” değişkeni kadar üzüldüklerini varsayalım. Bu süreç bazen tahammül edilemeyecek seviyede olur ve insanlar o zamanlarda ciddi meşakkatli bir süreç yaşarlar. Bu süreçte yaşanılan sıkıntının çözümü için eskiye dönmek genel olarak en kolayıdır ve bazen dönecek bir yerde yoktur. Ayrılık acısı yaşama süresi insandan insana değişir ve ilgili süreçte insan sevebileceği birini gördüğünde bunu yaşamak isteyebilir. Yaşanılan ayrılık zamanlarında tanışılan yeni kahraman ile klasik bir tanışma faslıyla yeni bir birlikteliğe merhaba denir. Herşeyin yavrusunun tatlı olması gibi ilk birliktelik süreçleri genel olarak güzel geçecektir ve “Y” derecede mutluluk ilgili bireyin hayatına eklenecektir.

Kaynak yapmak eski birlikteliğin “X” derecede ki acısını yeni birlikteliğin “Y” derecede ki mutluluğuna artı olarak yani mutluluk olarak eklenme sürecidir. Bu eklenmeyle beraber birey “X + Y” derecede bir mutluluk yakalayacaktır. Kısaca iki aşk arasında küçük bir kaynak yapmış ve yeni birlikteliğine daha güçlü başlamış durumdadır. Hüznü – mutluluğa, acıyı – sevince çevirmiş seyr-i alemine devam etmiştir.

Aşk Hikayeleri

Aşk neredir, kimdedir. Sevdiğinle mi mutlu olursun? Seni sevenle mi mutlu olursun? Her ikisini yaşayan dünyada ki insanların acaba yüzde kaçıdır. En romantik filmde bile belki devam etseydi ayrılacaklardı. Aşk ilk görüşte mi oluşur, tanıştıkça ve tanıdıkça oluşuyorsa bunun adı aşk mıdır?

Bu zamana kadar ilk defa farkettim ki 3 film senaryomda da aşk vardı fakat aşk üzerine kurulu bir film senaryom mevcut değildi. Sadece aşk üzerine kurulu “Romantik” tarzda bir film hiç düşünmemiştim. Bu konuda genel olarak üzerinde çalıştığım kitap projesi içerisinde bir kaç şiir ve kitabın ilerlemesi içerisinde gerekli bir aşk mevcuttu.

Aşk üzerine yazı yazmanın bunu bir hedef olarak koymanın basit insancıl bir şey olduğunu düşünmem bu konuda bir ürün ortaya koymamı her zaman engelledi. Hatta bu tarz aşk üzerine yazılar yazmaktan da pek haz almadım.